و نقل برخى از اخبار كه در اين باب وارد است گفته : « 1 » « بايد دانست كه از جملهء چيزهائى كه مذموم است بلكه دغدغهء حرمت در آن مىشود نقل دروغ است مانند قصّهء حمزه و ساير قصّه‌هاى دروغ چنانچه از حضرت رسول ( ص ) منقول است كه : بدترين روايتها روايت دروغ است بلكه قصّه‌هاى راستى كه لغو و باطل باشد مانند شاهنامه و غير آن از قصّه‌هاى مجوس و كفّار ؛ و بعضى از علما گفته‌اند كه : حرام است چنان كه در بعضى از كتب معتبرهء اماميّه مسطور است : و مرويست از حضرت امام محمّد تقى عليه السلام كه آن حضرت نقل نمود از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله كه آن حضرت فرمود كه : ذكر علي بن أبي طالب عبادة ، و من علامات المنافق أن يتنفّر عن ذكره ؛ و يختار استماع القصص الكاذبة و أساطير المجوس على فضائله ؛ ثمّ تلا عليه السلام : و إذا ذكر اللّه وحده اشمأزّت قلوب الّذين لا يؤمنون بالاخرة ، و إذا ذكر الذين من دونه إذا هم يستبشرون . فسئل صلوات اللّه عليه عن تفسيرها قال : أما تدرون أنّ رسول اللّه ( ص ) كان يقول : اذكروا علي بن أبي طالب في مجالسكم فانّ ذكره ذكري و ذكري ذكر اللّه ؛ فالّذين اشمأزّت قلوبهم عن ذكره و استبشروا عن ذكر غيره اولئك الّذين لا يؤمنون بالآخرة و لهم عذاب مهين يعنى ياد كردن علي بن أبى طالب ( ع ) عبادت است ، و از علامات منافق آنست كه ميرمد و تنفّر مينمايد از ياد كردن او ، و اختيار مىكند شنيدن قصّه‌هاى دروغ و افسانه‌هاى مجوس را بر شنيدن فضايل آن حضرت ؛ و بعد از آن امام عليه السلام خواندند اين آيهء وافى هدايه را : و إذا ذكر اللّه وحده ( تا آخر آيه ) پس پرسيدند از آن حضرت از تفسير اين آيه ؛ فرمود : آيا نميدانيد كه پيغمبر ( ص ) ميفرمود كه : ياد كنيد علي بن أبى طالب را در مجلسهاى خود ، پس بدرستيكه ياد كردن علي بن أبى طالب ( ع ) ياد كردن من است ،

--> ( 1 ) - رجوع شود بص 273 از چاپ عين الحياة بسال 1299 ، و كلام مذكور در شرح عبارتى از حديث ابوذر است كه مشتمل بر اين فقرهء شريفه است : « يا باذر من صمت نجا فعليك بالصدق و لا تخرجن من فيك كذبة أبدا » و عبارت مشار اليها قبل از شرح و بيان احكام غيبت است كه نوعا در چاپهاى عين الحياة با عناوين درشت بر سر صفحه‌ها مشخص شده است .